Wekelijkse USR update

USR-update #9: De onwerkelijke wereld

Door Bart

Ik vergeet de afgelopen dagen steeds welke dag het is. Normaal kon ik de dagen goed van elkaar onderscheiden: op maandag zijn er vaak lange vergaderingen met de hele centrale medezeggenschap, op dinsdag komt de USR in meerdere groepen bijeen en op vrijdag is er natuurlijk een borrel om de week af te sluiten. Nu zie ik vooral nog de binnenkant van mijn kamer, op mijn dagelijkse wandeling naar de supermarkt na (ik heb niet gehamsterd, dus loop dagelijks op een neer). Gelukkig is mijn gezondheid nog op orde (licht verkouden, maar dat ben ik al sinds januari), dus ik mag niet klagen. Maar hopelijk vergeven jullie mij, dat ik deze update vergeten ben te schrijven afgelopen weekend.

Afgelopen dinsdag had ik al helemaal bedacht wat ik zou gaan schrijven in dit blogstukje. De belangrijkste gebeurtenissen van de week hadden namelijk al plaatsgevonden, ten minste: dat dacht ik op dat moment: er zat weer vooruitgang in het Noodfonds-dossier!

Mijn eigen “kameleonzaal”

Maar ik bleek hopeloos naïef. Toen ik donderdag al fietsend richting de universiteit (ik had een ochtend thuisgewerkt) luisterde naar de toespraak van het kabinet, wist ik dat de week heel anders zou lopen dan ik eerst dacht.

Allereerst stond ik meteen zelf voor een keuze. Met die lichte verkoudheid, keer ik dan om en fiets ik braaf naar huis? Of fiets ik door en kijk ik pas de volgende dag wat ik doe?

‘s Avonds kwam het bericht dat de universiteit het onderwijs ging opschorten. Alles werd steeds onwerkelijker. En nu zit ik thuis typen. Mijn kamer heb ik omgebouwd tot volwaardige studiewerkplek (mijn eigen kameleonzaal!). Al mijn afspraken gaan via Skype. Ik verbaas me over de lege schappen in de supermarkt (de afbakbroodjes snap ik. Wat ik de komende tijd met meer dan 4 wc-rollen zou moeten? Geen idee. Daarentegen had ik wel lege schappen bij de condooms verwacht. Maar goed, ik dwaal af).

Deze moeilijke tijden brengen voor de universiteit ook moeilijke vragen mee. Hoe laten we het onderwijs doorgaan? Kunnen tentamens op een andere manier? Hoe zwaar weegt het kunnen controleren op fraude tegenover het minimaliseren van studievertraging? Wat gebeurt er met het BSA?

Voor mij zou het volgende uitgangspunt bij deze keuzes het belangrijkste moeten zijn: Het virus zelf geeft al genoeg zorgen, laten we proberen om vanuit de universiteit zo min mogelijk extra zorgen te geven.

Dat heeft wel als gevolg dat 1 oplossing niet voldoende is. Waar de ene student het liefst zoveel mogelijk doorgaat volgens planning en dus graag tijdens de tentamenperiode alternatieve vormen van tentamens doet, hecht een andere student er juist waarde aan dat het tentamen gewoon op papier afgenomen wordt en neemt daarmee vertraging voor lief aan.

Het uitgangspunt moet zijn: Laten we vanuit de universiteit zo min mogelijk extra zorgen geven.

Ik denk dat de universiteit nu het beste meerdere opties kan aanbieden, waarbij de student zelf kan kiezen welke optie het prettigst voelt. Ook is het dan minder erg als de universiteit pas een paar dagen van tevoren kan aangeven of een bepaald tentamen door kan gaan: de studenten die het aankunnen, zullen die kans graag aangrijpen, terwijl andere studenten dan voor een andere optie kunnen kiezen (zoals tentamens in de mei- of zomervakantie).

Het “zo min mogelijk zorgen”-uitgangspunt maakt de keuze over BSA ook makkelijker. Geen zorgen om BSA, betekent dat de Radboud, net zoals de Hogeschool Rotterdam nu doet, dit jaar geen negatieve BSA’s moet geven. Studenten die nu dit jaar de EC-norm niet halen, zouden dan nog sowieso een jaar langer door kunnen gaan om te laten zien dat de studie de juiste is.

Nu maar hopen dat het crisisteam dit uitgangspunt overneemt. Helaas wordt ik in een crisissituatie minder in de besluitvorming betrokken. Hierdoor kan de universiteit sneller keuzes maken. Hopelijk maken ze ook de goede keuzes.

Voor iedereen: blijf veilig! Voor mensen met ergere gezondheidsklachten dan ik: Veel beterschap!

PS: Misschien zijn er mensen die de berichten over Corona inmiddels zat zijn. Voor die mensen nog een kort stukje over het Noodfonds:

Het Noodfonds is een regeling waarin staat dat studenten in bijzondere, incidentele financiële noodsituaties hulp kunnen krijgen van de universiteit in de vorm van een gift of een lening. Het Noodfonds bestaat al een tijdje, maar moet nu veranderd worden. 

Ik ben natuurlijk erg voor dit Noodfonds, maar toen ik het voorgestelde reglement las, viel me een aantal dingen op.

Ten eerste stond in de reglement op meerdere plekken beschreven wanneer een student geen recht heeft op het Noodfonds, maar nergens concreet wanneer je als student wel recht erop hebt.

Daarnaast staat er niet in het reglement wanneer er wordt gekozen voor een lening en wanneer voor een gift.

Tot slot vind ik dat een aanvraag van een (vaak wanhopige) student goed bekeken moet worden en daarom door meerdere mensen beoordeeld moet worden, onder wie een onafhankelijke student. Dit wordt bijvoorbeeld ook bij grote beslissingen over fraude en BSA gedaan.

De rector was niet meteen overtuigd en graag wilde ik nog verder met hem in gesprek. Helaas kwam er toen een discussie of de USR hier überhaupt iets over mocht vinden. Dinsdag kwam het grote nieuws dat de USR er wel iets over mag vinden. Wanneer het gesprek met de rector gaat plaatsvinden in helaas nog niet duidelijk en dat komt door (je raadt het al…) het coronavirus.